Logo nationaalgolfmagazine.nl
Het beeld zegt alles. Joost Luiten neemt afscheid met opgeheven hand, maar gebogen hoofd. De teleurstelling is voelbaar.
Het beeld zegt alles. Joost Luiten neemt afscheid met opgeheven hand, maar gebogen hoofd. De teleurstelling is voelbaar.

Putter frustreert Joost Luiten in het KLM Open

De woorden kwamen direct na zijn slotronde in het KLM Open uit de grond van zijn hart. ,,Als ik normaal putt, win ik hier met vier of vijf slagen'', stelde Joost Luiten onomwonden. De irritatie was hoorbaar in zijn stem, de frustratie ook. De tiende plaats – met 69-69-70-70 voor -10 – in het honderdste KLM Open mag dan een mooi resultaat lijken, Joost Luiten was er zeker niet tevreden mee.

 

Joost Luiten kwam met maar één doel naar The International. Daarover liet hij zelf in ieder geval geen enkel misverstand bestaan. ,,Ik kwam hier om te winnen. Dat doe je natuurlijk elk week, maar deze keer was ik er misschien nog wel meer op gebrand. Het eigen Open winnen is mooi, de honderdste editie winnen maakt het allemaal nog wat specialer.''

Hij had er alles voor in huis, concludeerde Luiten. ,,Ik voelde me goed, mijn spel was goed, ik was fit. Dan moet je het hier laten zin. Maar niet alleen met je ballstriking, ook met je putter. Dat laatste heb ik helaas niet kunnen doen en dat zal echt beter moeten.'' Een plek in de top tien is doorgaans in elk toernooi een goed resultaat, maar dit keer kon Luiten er niet echt van genieten. ,,Voor mijn gevoel heb ik hier een echte kans laten lopen, dat mag duidelijk zijn.''

Want een blik op de statistieken maakt feilloos duidelijk wat Joost Luiten bedoelde, en waar zijn onvrede vandaan kwam. Van tee tot green was de Bleiswijker absoluut één van de toppers in het veld. Maar op de greens waren de cijfers bijzonder matig. Als een putter koud kan zijn, dan leek die van Luiten soms wel bevroren.

Wanhoop

Zeker op de slotdag dreef dat de tweevoudig winnaar tot wanhoop. De frustratie was niet moeilijk te herkennen in de lichaamstaal van Luiten. ,,De moed zakt je toch ook in de schoenen als je voor je gevoel genoeg putts krijgt van twee, drie, vier meter voor birdie en die maar niet vallen? Dan probeer je wel positief te blijven en de schouders niet te laten hangen, maar dat is gewoon heel moeilijk. Als die putts er elke keer maar naast glijden, dan gebeurt er iets met je. Vooral het weekend was in dat opzicht heel frustrerend. Natuurlijk is dat ook wel golf, met z'n hele kleine marges, maar helaas zaten die marges voor mij allemaal aan de verkeerde kant.''

Vertrouwen

Joost Luiten werkte na zijn derde ronde nog met zijn coach op de putting green aan wat momenteel toch de Achilleshiel in zijn spel is. Dat leek zich in het eerste deel van de vierde ronde uit te betalen, maar daarna zat het opnieuw bepaald niet mee op de greens. ,,De eerste paar holes vielen ze nog goed en heb je ook wat vertrouwen, maar in het middenstuk kreeg ik een paar lastige putts die er net naast gleden. Technisch waren de strokes goed, maar je moet soms ook wat geluk hebben. Nou, dat was er niet. Ik had een aantal lip-outs en ook nog eens twee drie-putts. Die eerste op negen was van ver en dat kon, maar op veertien sla ik de bal er snoeihard doorheen en loop ik tegen een domme drie-putt op. Maar dat was wel het verhaal van de week.'' Wat feller: ,,Zo kan het in ieder geval niet langer. Er moet iets gebeuren, al weet ik nog niet precies wat.''

Fantastische week

Los van zijn eigen spel was Joost Luiten wel zeer te spreken over de jubileumeditie van het KLM Open. ,,Het was een fantastische week'', oordeelde hij. ,,Zoveel mensen, prachtig weer en heel veel positieve punten voor de golfsport in Nederland. Kijk alleen al naar het aantal Nederlanders dat de cut haalde, naar de knappe zevende plaats van Wil Besseling. Ik hoop echt dat we die ontwikkeling kunnen doorzetten en de sport en het toernooi naar een nog hoger plan kunnen tillen.''

Het beeld zegt alles. Joost Luiten neemt ondanks een tiende plek met gebogen hoofd en balend afscheid van de fans bij het KLM Open.

Meer berichten