Logo nationaalgolfmagazine.nl
Wil Besseling en Joost Luiten zij aan zij op de befaamde Swilcan Bridge op de Old Course van St. Andrews.
Wil Besseling en Joost Luiten zij aan zij op de befaamde Swilcan Bridge op de Old Course van St. Andrews. ((Foto: golfsupport.nl/Richard Martin-Roberts))

Joost Luiten en Wil Besseling sluiten samen Dunhill Links Championship af Hollands Glorie op de Old Course

Het was voor één dag Hollands Glorie op de Old Course van St. Andrews. Niet omdat Joost Luiten en Wil Besseling direct aanspraak maakten op de winst in de Dunhill Links Championship, maar wel omdat de twee de laatste ronde samen afwerkten. Dat leverde in ieder geval een memorabel plaatje op.

Voor Wil Besseling was het tweede toernooi op de European Tour in korte tijd een mooie bonus. Hij verdiende zijn startbewijs met zijn topnotering in het KLM Open. Finishen in de top tien betekent doorgaans automatisch een plaats in het eerstvolgende toernooi. Dat ging ook op voor Wil Besseling.

De lange West-Fries maakte op de Old Course een prima start in het prestigieuze toernooi. Besseling opende met een ronde 68 en liet die vervolgens op Carnoustie volgen door een prima ronde 67. Met een totaal van -9 deed Besseling meteen prima mee. Zijn score van 71 op Kingsbarns was daarna weliswaar wat minder, maar met een score van tien onder par overleefde Besseling glansrijk de schifting.

Streepje voor

Besseling had zelfs een streepje voor op Joost Luiten, die exact hetzelfde speelschema afwerkte als zijn landgenoot: eerst spelen op St. Andrews, daarna Carnoustie en vervolgens Kingsbarns. De scores van de twee waren ook bijna identiek. Luiten startte met een 69, en gaf daarmee een slag toe op Besseling. De scores in ronde twee en drie waren gelijk. Dat leidde ertoe dat de twee Nederlanders op de slotdag in dezelfde groep speelden. Vooral voor Luiten is het spelen met een landgenoot op de European Tour een zeldzaamheid.

De Bleiswijker liet op die laatste dag wel weer iets van zijn kwaliteiten zien. Na een ronde -4 steeg hij nog naar de veertigste plaats. Dat had een nog grotere sprong kunnen zijn, wist ook Luiten, die na zestien holes zeven onder voor de dag was. ,,Op die beruchte Road Hole maakte ik een zeven'', vertelde Luiten. ,,Met de harde wind van links sloeg ik net een mindere bal, waardoor die oud of bounds eindigde. Zonde, maar mijn spel in Schotland af wel vertrouwen voor het laatste deel van het seizoen.''

Puttgrip

Dat vertrouwen ontleent hij met name aan een verandering in zijn grip bij het putten. Na het op de greens frustrerende KLM Open keerde Luiten terug naar een oude grip, met de linkerhand onder. ,,Met mijn rechterhand onder werd die te dominant. Zoals ik nu putt schakel ik die rechterhand als het ware uit. Ik heb jarenlang met links onder geputt, van mijn dertiende tot pakweg mijn eenentwintigste. Daardoor was de overstap nu niet zo heel groot.''

Dat pakte goed uit, ondervond Luiten. Met name in de slotronde op de Old Course zag hij resultaat. ,,Ik maakte zeven birdies. Dat kan in principe alleen als je een paar middellange putts holed, want je slaat in een ronde geen zeven ballen dood bij de hole. Dat was precies waar het op het KLM Open mis ging,maar dat lukte nu dus wel.''

Wil Besseling bleef in die laatste ronde uiteindelijk twee onder de baan, voor min twaalf totaal. Dat is een uitstekend resultaat, en geeft maar weer eens aan dat de West-Fries alles in zich heeft om op de European Tour mee te doen. Dat mag hij in de resterende wedstrijden op de Challenge Tour proberen af te dwingen. De ruim 21.000 euro die plaats 46 hem hier opleverde, plus de vijftig mille van het KLM Open geven Besseling in ieder geval financieel een flinke steun in de rug.

Meer berichten