Logo nationaalgolfmagazine.nl
Dirk Delfortrie, Director of Golf op PGA Catalunya. ,,Alles wat ik hiervoor gedaan heb, komt hier allemaal samen. Een geweldige mix van twee werelden.’’
Dirk Delfortrie, Director of Golf op PGA Catalunya. ,,Alles wat ik hiervoor gedaan heb, komt hier allemaal samen. Een geweldige mix van twee werelden.’’ (Foto: )

Dirk Delfortrie: unieke kans op topbaan PGA Catalunya

Op het terras van het clubhuis dwaalt de blik van Dirk Delfortrie over de fraaie course die zich in het glooiende landschap ontvouwt. PGA Catalunya is sinds afgelopen najaar zijn werkplek. Prachtig, maar het is niet de eerste topcourse waar de Nederlander zijn bureau neerzette. De loopbaan van de golfglobetrotter is indrukwekkend. ,,Ik besef echt wel dat ik gezegend ben.’’

door Eric Korver

Dirk Delfortrie streek iets meer dan een half jaar geleden neer in Catalonië. Op amper een kwartiertje rijden van Girona, en nauwelijks een halfuurtje van de stranden van de Costa Brava, is nu het nieuwe thuis van de Nederlander. Het is niet zijn eerste ‘thuis’, en zal waarschijnlijk ook niet zijn laatste zijn. Delfortrie is het protoype van een wereldburger. Waar zijn werk is, staat zijn huis. En hij geniet van dat leven. De bezittingen worden net zo makkelijk ingepakt als ze ergens anders weer worden uitgepakt. ,,Het leven bestaat uit het opdoen van ervaringen’’, vindt hij. ,,En ik heb al heel wat ervaringen opgedaan.’’

Hij belandde niet in de makkelijkste tijd op PGA Catalunya. Spanje zuchtte onder de beperkingen vanwege Covid-19, en op het Iberische schiereiland waren ze daarin zelfs een stuk strenger dan in Nederland. De lockdowns beperkten de inwoners tot hun eigen provincie, de eigen comarca – een gebied van een aantal verzamelde gemeenten – of zelfs de eigen gemeente. Delfortrie en de staf van PGA Catalunya lieten zich niet uit het veld slaan. Sinds vorig jaar mei bleef de baan gewoon open, en dat bood mogelijkheden. Of zoals een ook in Catalonië fameuze voetbalgrootheid ooit zei: ‘Ieder nadeel heb z’n voordeel’.

Zachte landing

,,Precies dat’’, zegt Delfortrie met een lach. ,,Zo hebben we deze periode ook benaderd. Voor mij persoonlijk was het helemaal niet vervelend zelfs. Ik kwam hier eind september en dat is normaal een heel drukke tijd met heel veel mensen hier. Maar nu was het een stuk rustiger en dat gaf mij de gelegenheid het team goed te leren kennen, het werk te doorgronden, kennis te maken met de bewoners. Ik had ineens een zachte landing, om het zo maar eens te zeggen, in plaats van dat ik meteen voor de leeuwen werd gegooid.’’

De rust bood ook de gelegenheid daadwerkelijk meteen zaken aan te pakken. ,,We kregen meteen de kans de course verder te ontwikkelen, en dat is waar mijn job om draait’’, stelt Dirk Delfortrie. Hij wilde de twee courses, de Tour en de fameuze Stadium, naar het hoogste niveau brengen. ,,Daarvoor hebben we hier een geweldig team greenkeepers onder leiding van David Bataller. Die is uniek. Ze noemen hem niet voor niets the scientist; hij probeert alitjd nieuwe dingen. We werken goed samen.’’

Manicuren

In de afgelopen maanden werd de tiende hole van de Stadium Course omgetoverd in een dogleg, werd er dik vier kilometer pad voor de buggies aangepakt, en werd begonnen met het manicuren van de courses. Dat is een speerpunt van Delfortrie, waarin zijn Amerikaanse achtergrond naar voren komt. ,,In de Verenigde Staten heb je erg gemanicuurde banen. Daarmee breng je een course echt naar een hoger niveau. Ik ben gek op linksgolf, houd van de natuurlijke look en feel. Maar voor ons als resort, als één van de beste courses in Europa, is het zaak te blijven verbeteren. Stilstand is echt achteruitgang. Door te manicuren brengen we de baan echt naar een hoger niveau. De greens zijn nu al een ongelooflijke twaalf op de stimpmeter. We zijn gestart met de Stadium Course, maar doen daarna ook de Tour Course.’’

De weg die Dirk Delfortrie uiteindelijk naar PGA Catalunya bracht, is een meer dan interessante. Geboren in Amstelveen verhuisde hij al snel naar Zeist, in de buurt van De Pan. Zijn vader was een echte ondernemer. Zag overal mogelijkheden in, en startte meerdere bedrijven. ,,Hij zag het helemaal in Amerika. Daar kon je iets bouwen, slagen. Vanuit het niets iets maken, daar ligt echt zijn hart. We verhuisden naar het zuiden van Californië, maar na negen jaar had mijn moeder het gezien in de States en besloten ze terug te gaan naar Europa. Ik was een jaar of negentien en besloot te blijven. Ik had echt een Amerikaanse mindset gekregen, ging naar college, startte met golf. Even werkte ik voor mijn vaders bedrijf. Een kantoorbaantje dat ik echt niet leuk vond, maar wat wel een goede ervaring was.’’

Brood

Uiteindelijk keerde hij zelf ook terug naar Europa en waagde hij een poging om als golfer zijn brood te verdienen. ,,Ik speelde nog wat als amateur in Nederland, maar probeerde ook een paar keer me te kwalificeren voor de European Tour. Ik kwam nooit door de eerste fase en realiseerde me dat mijn talent niet goed genoeg was om profspeler te worden.’’ Hij oriënteerde zich daarna op het lesgeven, meldde zich aan bij de Britse PGA, en dat bleek het begin van veel moois.

Het is alweer bijna dertig jaren geleden becijfert Delfortrie dat hij een aanbieding kreeg uit Portugal. Hij kon pro worden op Pinheiros Altos bij Quinta do Lago. Geen onbekend terrein voor de familie Delfortrie. ,,We hadden al heel lang een vakantiehuis in Vale do Lobo, gingen daar in de zomervakanties altijd heen. Ik was er lid, oefende veel. Nu kon ik daar dus aan het werk in mijn eerste baan als pro.’’

Gleneagles

Maar het leven van Dirk Delfortrie kenmerkt zich door mooie wendingen. ,,Als je een kans krijgt, omarm je die’’, stelt hij. Dat is precies wat hij steeds heeft gedaan. Het levert prachtige verhalen op. Zoals het telefoontje dat hij kreeg nadat hij op Pinheiros Altos wat mensen had leren kennen. ,,Ze zochten een pro op Loch Lomond, in Schotland. Maar ja, dat was destijds net een nieuwe club die ik helemaal niet kende. Rond dezelfde tijd kreeg ik een aanbod van Gleneagles, zodat ik kon kiezen. Tja, Gleneagles was op dat moment het nummer één resort van de wereld en Loch Lomond kende nauwelijks iemand, dus besloot ik voor Gleneagles te gaan. En dat was echt geweldig. Als golfer werken in Schotland, in the home of golf, dat was een droom. Gleneagles, met die drie fantastische golfbanen, dat enorme hotel en zó ontzettend veel historie. Ik heb er echt genoten. Van alles wat ik in mijn leven heb gedaan, sprint Gleneagles er echt uit, samen met Callaway Golf. Het niveau van de service was bij allebei echt ongekend.’’

Butch Harmon

Callaway Golf was een andere stop in zijn loopbaan. Hij belandde daar nadat hij eerst in Palm Springs had gewerkt met niemand minder dan de befaamde coach Butch Harmon. Delfortrie grinnikt. ,,Ik kende zijn zoon Claude goed, en kreeg zo de vraag of ik interesse had om daar aan de slag te gaan.’’ Tegen het einde van de vorige eeuw volgde dus Callaway. Een beetje een zijstap, zo omschrijft Delfortrie die jaren. ,,Ik werd supervisor in San Diego, hielp met het ontwikkelen van een clubfitting programma dat tot op de dag van vandaag nog wordt gebruikt. De instelling bij Callaway vond ik geweldig. Het motto daar was ‘underpromise and overdeliver’. Meer leveren dan mensen verwachten, dat is ook mijn mantra geworden.’’

In Nederland speelde Dirk Delfortrie nooit voor een club. Zijn oudere broer Maarten wel. ,,Hij kwam uit voor Noordwijk, Hilversumsche en Broekpolder. Hij was ook echt goed. Maarten werd ooit nog nationaal kampioen matchplay. Versloeg hij in de finale Maarten Lafeber. Ja, dat golfen zit wel een beetje in ons bloed.’’

De enige club in eigen land waar hij aan gelinkt werd, was Houtrak. Delfortrie had de jaren daarvoor weer in de Verenigde Staten gezeten. Net gescheiden voedde hij in Noord-Californië alleen zijn zoon op. Zijn vader leed in Nederland aan kanker, en dat was voor Delfortrie het sein zijn boeltje weer eens te pakken. ,,Het was de kans voor mij en mijn zoon dichter bij mijn vader en zijn opa te zijn. Ik vond een plek in Amsterdam, mijn favoriete plek in de wereld. Joost Steenkamer kende ik goed, hij had nog bij ons gewoond in Californië. Hij was in die tijd dé pro in Nederland en ik vroeg hem of er ergens nog iets was voor me. Hij kende John Vingoe, de headpro van Houtrak, en zo belandde ik uiteindelijk daar in het pro-team. Ik heb er vijf jaar gewerkt, mooie tijd. Die spelersmentaliteit bij Houtrak, dat prestatiegerichte, dat paste helemaal bij me.’’

Ervaringen

Het avontuurlijke in Dirk Delfortrie won uiteindelijk weer. Hij verkaste naar Portugal, waar hij bleef tot hij de job op PGA Catalunya bemachtigde. Een unieke kans, verzekert hij. ,,Zo speciaal dat ik mijn familie hierheen haalde om deel uit te maken van deze reis.’’ Bij PGA Catalunya is hij Director of Golf, iets heel anders dan hij voorheen deed. ,,Maar in deze functie kan ik al mijn ervaringen combineren. Ik heb het leven geleefd van een golfpro, heb met grote spelers gewerkt, heb zelf gespeeld, maar kom ook uit een ondernemende familie en heb zelf bedrijven gehad. Dat komt hier allemaal samen. Een geweldige mix van twee werelden. Dat is nodig, want dit is echt een job waarbij je elk aspect van het werk moet kennen.’’

Hij woont op het resort, in één van de fraaie optrekjes aan de achttiende hole. Ideaal, vindt Delfortrie. ,,Ik zit met mijn neus overal bovenop. Zie alles, voel alles. Dat is echt een voordeel. En dit is ook geen job van negen tot vijf. Er is altijd wel iets te doen. En door hier zoveel te zijn, wordt voor mij alles beter. Dat geeft echt de kans relaties op te bouwen met de mensen.’’

Plannen

Hij zit nog vol met plannen, net als David Plana, de CEO van PGA Catalunya. Op het resort is net een nieuwe wellness geopend, en er moet nog veel meer komen. ,,Er zijn prachtige plannen om de course te verbeteren, om meer te werken aan de golfhub, onze oefenfaciliteit. We hebben inmiddels een voetbalveld, waar de plaatselijke FC Girona uit de Spaanse tweede divisie traint, er komt een course voor voetgolf en we gaan een meer aanleggen voor watersporten.’’

PGA Catalunya is een topbaan, betoogt hij. Maar desondanks ook nog steeds een baan die slechts twintig jaar jong is. ,,Daardoor is er nog zóveel te ontwikkelen, zóveel te groeien. Met de ondernemersgeest van mijn vader zie ik dit als een mogelijkheid mijn stempel te drukken op een geweldige plek.’’

Meer berichten