Rory

do 16 apr, 14:57

Ge-nie-ten! En eigenlijk moet dat ook nog in kapitalen worden geschreven om uit te drukken wat het kijken naar de Masters altijd met een golfliefhebber doet. Eigenlijk schiet er niet zo snel een toernooi te binnen dat zoveel met je doet, als we de Ryder Cup even buiten beschouwing laten.

Zelfs The Open, toch algemeen beschouwd als de hoogmis voor golfers, maakt op de een of andere manier niet zóveel los als de Masters.

Zeker, heel eerlijk, als Rory McIlroy zich in de strijd mengt. En nee, net zo eerlijk, daar zijn wij niet onpartijdig in. Vorig jaar waren we al tot tranen toe geroerd toen Rory eindelijk, eindelijk, eindelijk zijn hele grote doel verwezenlijkte. En verdomd, hij gaat een jaar later meteen op herhaling. Weer vochtige ogen? Absoluut.

Dat zal niet voor iedereen gelden. Want als je eens een beetje rondneust op social media blijken er toch ook veel mensen te zijn die niet zoveel met Rory McIlroy hebben. En dan zeggen we het misschien nog wat voorzichtig. Ze pruimen hem niet. Haten hem soms zelfs gewoon.

Waarom? Geen idee. Rory is in onze ogen een topsporter zoals je die veel vaker zou willen zien. En ja, dan kijken we ook professioneel. Hij is nooit te beroerd om zijn verhaal te doen, ook als dat is na tegenslag of teleurstelling. En we weten allemaal dat hij daarvan ook voldoende heeft gehad. Rory schaamt zich niet voor zijn emoties, en ook die heeft hij al talloze keren getoond. Heerlijk. Sporters in emotie, dat zijn de ultieme momenten, in goede en in slechte tijden. McIlroy na het verlies van de Ryder Cup in 2021 op Whistling Straits, daar kun je naar blijven kijken.

McIlroy is ook niet schijterig. Hij spreekt zich uit, neemt het voortouw en voelt verantwoordelijkheid als één van de beste spelers van zijn generatie en zeker als de beste speler van Europa. In de hele heisa rond LIV liet hij zich niet verleiden door geld en hield vast aan zijn principes. Zijn er ook maar weinig die dat doen.

Maar bovenal is Rory McIlroy natuurlijk een geweldige golfer. Dat laat hij bijna wekelijks zien, en zeker ook op momenten die ertoe doen. Tegelijkertijd is hij ook breekbaar op de baan. Maakt fouten die we als goedwillende amateurs maar al te goed herkennen. Die momenten staan gelukkig in de schaduw van al die fantastische ballen die hij zó vaak slaat. Schoten waar anderen niet eens aan durven te denken, voert hij zonder vrees uit.

Zelfs de Amerikanen zijn om. Oké, in de Ryder Cup kunnen ze nog steeds zijn bloed wel drinken. Maar verder? De aversie die ze hadden tegen Rory als de grote rivaal van ‘hun’ Tiger is omgeslagen in bewondering. Omdat ook zij een topsporter zien die kan triomferen, maar ook kan falen. Die menselijk is, soms domme dingen doet. Die nooit saai is. En dat is toch wat je een beetje bij iemand als Scottie Scheffler ziet. Geweldige golfer, maar zelden meer dan dat.

Geef ons dan Rory. Dieptepunten, hoogtepunten, drama en euforie. En hopelijk nog vaker tranen.

 

Eric Korver

Hoofdredacteur