Joost Luiten wil dit Open snel vergeten

Joost Luiten kwam in positieve stemming naar het KLM Open. Mooi resultaat in Oostenrijk, problemen met de schouder achter de rug. Maar na vier dagen golf was de gemoedstoestand compleet anders. Drie moeizame rondjes, tegenvallende scores en een rol in de kantlijn. Tot overmaat van ramp was er ook nog de openlijke controverse met zijn caddie Alan Burns. Kortom, een KLM Open om snel te vergeten voor Luiten.

Joost Luiten toverde na zijn laatste ronde een voorzichtige glimlach op het gezicht. ,Ach ja, als je er 23 hebt gespeeld, dan zit er weleens eentje tussen die wat minder is. En daar was dit er zeker eentje van’’, reageerde hij zo luchtig mogelijk. Niet dat Luiten de tegenvaller van het eigen Open probeerde weg te lachen. Integendeel. ,Een moeilijke week doet altijd pijn, maar zeker als dat in eigen huis is. Voor eigen publiek wil je natuurlijk altijd iets meer laten zien, wil je laten zien wat je kan. Niet dat ik het gevoel heb dat ik me nog moet bewijzen, maar je wilt gewoon goed spelen. Voor jezelf, voor de punten, voor het seizoen en zeker ook voor de mensen hier. Dan is het jammer als dat niet lukt.’’

Op de eerste dat leek dat alles er nog wel in te zitten. Luiten speelde prima en nestelde zich zonder problemen in het bovenste deel van het leaderboard. ,Na Oostenrijk ging ik hier met veel vertrouwen heen. En die eerste dag was gewoon goed. Prima spel, mooie score. Dat geeft nog eens extra vertrouwen. Maar daarna heb ik gewoon helemaal niets meer gedaan en dat is heel frustrerend.’’

Hij kon er ook niet de vinger op leggen wat er de andere dagen anders was dan die eerste dag. Met een cynisch lachje: ,Nee, want dan was het niet zo gelopen. Dan had ik het nog kunnen repareren. Maar dit is gewoon golf. Soms loopt het niet, heb je het gevoel niet, het vertrouwen niet. En dit is natuurlijk ook gewoon een lastige baan. Als je even niet op de goede plek ligt, word je al heel snel afgestraft. Samen met de wind en de soms rare pinposities wordt het dan lastig spelen.’’

Onvrede

En alsof dat allemaal nog niet genoeg was, kreeg Luiten – die uiteindelijk zestigste werd met plus zes – het op dag drie ook nog eens aan de stok met zijn caddie Alan Burns. Misschien al sluimerende onvrede bereikte een hoogtepunt op de zestiende hole, waar Luiten de bal dik tien meter over de green sloeg, vol in de kniehoge rough. Verwijten vlogen over en weer, en de lichaamstaal van zowel Luiten als Burns zei voldoende. Er was even totale onvrede met elkaar.

Dat bleek ook wel na afloop van de ronde, toen Luiten – openhartig als altijd – in de microfoon van KLM Open Radio even het achterste van zijn tong liet zien. ,Die caddie ga ik ontslaan. Ik vraag me sowieso af of hij morgen die tas nog wil dragen. En ik kan natuurlijk moeilijk mezelf ontslaan.’’

Caddie-gate was geboren.

De media pikten de uitspraken vlot op, en al snel ging het niet meer over de sportieve prestatie, maar enkel over de ruzie tussen speler en caddie. ,Daar heb ik het ook een beetje zelf naar gemaakt’’, erkende Luiten een dag later. ,Je zit nog in de emotie na zo’n ronde, bent gefrustreerd en dan krijg je een microfoon voor je snufferd. Dat had ik natuurlijk anders moeten aanpakken. Ik had hem niet voor de bus moeten gooien. Maar goed, dat gebeurt in emotie en frustratie, en volgens mij heb ik ook meteen gezegd dat ik er een uur later waarschijnlijk anders in zou staan.’’

Er was in ieder geval een flinke praatsessie op de driving range voor nodig om de ergste plooien weer glad te strijken. Met resultaat, want in de laatste ronde gingen Luiten en Burns weer samen door de baan, al was de sfeer duidelijk nog niet optimaal. Luiten schroomde niet in de spiegel te kijken. ,Ik was niet goed, de caddie was niet goed. Zo simpel is het. Alleen had ik dat niet in de media moeten uiten.’’

Er zitten gelukkig voor Luiten ruim twee weken tussen het KLM Open en het volgende toernooi, het Open d’Italia. Tijd om de lucht te klaren of… een nieuwe caddie te zoeken.